Op reis naar Cuba
In 2006 een reis naar Cuba gehad.
Met 3 vriendinnen ca. 3 weken door Cuba met een huurauto. Overnachten bij de lokale bevolking, genieten van de oude steden met de oude auto’s, de rum, de muziek en bijkomen op de Bounty stranden.

Zaterdag
We gaan naar de bank en dan nog even naar het strand. Gelukkig mogen we nog even douchen bij de casa. We moeten weer voorzichtig weg gaan. Elke keer controleert ze of er geen onbekende personen rondlopen. Daarom mogen we ook niet buiten zitten. Gaan om half twaalf naar Havana. Zijn er om 14 uur en eten daar eerst ijs bij bekende ijssalon. We checken in bij het hotel. Mooie kamer. Wendy en ik brengen de auto weg. Nog eerst even tanken en de velg aanduwen. Er wordt geen schade geconstateerd, maar wel de bekeuring. Kosten vallen mee omdat extra bestuurder niet per dag blijkt te zijn.

In het hotel worden de souvenirs verdeeld en goed ingepakt. Ik krijg na een week mijn wereldste kker van Wendy terug.  We drinken en eten bij hotel Inglaterra. Lekker. Goed bed. In de nacht om het uur gebeld. Na 3 keer hoorn er maar naast.

Zondag
Ontbijtbuffet op dak van het hotel. Daarna bagage in hok plaatsen. Bij Capitolio Amerikaanse auto’s bekijken en drankje bij hotel Inglaterra. Met taxi naar vliegveld. Prima vlucht.

Woensdag
We willen naar de bank, maar onduidelijk is hoe laat deze open is. Wisselen gaat zeer snel. Rosemarie wil nog naar de souvenirmarkt, maar stalletjes worden nu pas opgebouwd. We krijgen van haar een adres in Varadero. Met duidelijke routebeschrijving. We halen Tamara en Wendy op en gaan via de weg die Rosemarie en ik eerder hadden gereden (Topes de Collantes) pal noord naar Santa Clara. De auto heeft duidelijk moeite met 4 man en bagage. Soms betwijfel ik het of de auto het redt.

In Santa Clara gaan we eerst naar het monument van Che Guavera. Zeer groot en indrukwekkend. Zijn resten liggen hier ook. Daarna gaan we door naar het centrum omdat daar een historisch gevecht heeft plaatsgevonden. Hier heeft hij een dag nadat hij een grote overmacht van soldaten van Batista overrompelde en de stad innam een trein met versterkingen laten ontsporen. Door middel van een (nog steeds aanwezige) bulldozer had hij de rails weggehaald.

In Varadero is het adres snel gevonden. Mooi houten huis van 2 verdiepingen met aardige Afrikaanse vrouw en (zieke) dochter. Nadat we de kamers hebben bekeken moet ik snel de auto ergens anders neerzetten. Er wordt bepaald dat bij stranden waar veel hotels staan in de wijde omtrek geen casas mogen zijn. Dit is dus een illegale casa. We hoeven dus ook ons paspoort niet te laten registreren

Het strand is op 5 minuten lopen. Hier huren we strandstoelen bij een hotel. Zeer mooi strand met strakblauwe zee. Geen drank, maar bij barretje tussen strand en huis kunnen we wat drinken. Het eten is zeer goed. We eten in de keuken. Zeer veel fruit.

Donderdag
Goed ontbijt en zeer lekkere koffie. We gaan naar ons strand toe. Rond 13 uur gaan we met de auto het eiland verkennen. Staan hele mooie hotels. We vragen de prijs voor de zekerheid, maar begint bij 130 euro per persoon per kamer Na de lunch gaan we naar een souvenirmarkt en dan weer naar het strand. Op strand rijdt nu klein karretje rond. Hebben alleen nog bier, maar dat is geen probleem.

Vrijdag
Een echte stranddag met tussen de middag alleen even souvenir markt.

Dinsdag
Vroeg ontbijt om 8 uur, zodat we nog paar uur op het strand kunnen liggen. Uitchecken moet voor 12 uur gebeuren. Onze bandjes worden doorgeknipt, we betalen contant (geen verbinding) en we gaan weer op pad. We komen rond sluitingstijd van de kraampjes in Trinidad aan. Tamara en Wendy gaan nog shoppen. Onze gastvrouw van de vorige keer begroet ons enthousiast maar moet ons teleurstellen. Geen kamer vrij, maar ze gaat voor ons bellen. We moeten wel in 2 verschillende casas want het is druk in Trinidad. We gaan met een fietser mee naar de eerste casa, maar wanneer deze hoort dat het om 1 nacht ipv 2 gaat haakt hij af. We gaan door naar de 2e casa. Is bovenin de stad bij de oude kerk. Ziet er heel goed uit. Ze bellen voor een andere casa en vinden deze uiteindelijk. Volgens ons was oma al voorzichtig benaderd of ze voor een nachtje haar kamer kon afstaan We gaan naar een andere casa. Wanneer we vragen of het mogelijk is dat Tamara en Wendy niet bij haar slapen dan wordt snel duidelijk dat dit niet lukt. We moeten dus gescheiden eten. Aan het eten verdienen ze meer dan aan het overnachten omdat dit geregistreerd moet worden. Het is of slapen en eten of helemaal niets. We laten de paspoorten en bagage van Tamara en Wendy daar achter. We nemen een kaartje mee zodat ze het kunnen vinden en weten waar ze moeten eten.

Na anderhalf uur komen we bij de bar waar we hebben afgesproken met de honingdrankjes. Tamara en Wendy vermaken zich wel, omdat ze de band (-leden) ondertussen wel goed kennen. Rosemarie en ik eten zeer goed. Malse kreeft en garnalen. We gaan weer naar ons bekende muziekadres. Is weer goede muziek.

Wanneer we uiteindelijk ter

Maandag
Via Martin hebben we gereserveerd op dit schiereiland. Het eerste stuk schiet goed op, maar daarna discussie over de te volgen weg omdat we 3 kaarten hebben met elk andere wegen. Kiezen voor de meest veilige route, de weg die op alle 3 de kaarten staat. Hotel snel gevonden. Zijn nog net op tijd voor het lunchbuffet en schuiven met tassen aan. Eten goed en overvloedig.

Mooie kamers. Het strand is op 3 minuten lopen afstand. Ligt bijna niemand door de wind. Wanneer het gaat regenen wordt het nog rustiger. We gaan ook naar het zwembad. Onbeperkt cocktails drinken laten we ons geen twee maal zeggen. Na 2 potjes toepen maar snel het water in voordat we daar geen zin meer in hebben. Gelukkig kan je daar doordrinken waardoor de stemming opperbest is.

Daarna nog met Italianen fanatieke balspellen gedaan. Diner is ook prima. Veel keuze, maar ook hier weer mensen die denken dat ze tekort komen. Ik probeer nog eens met de creditcard te betalen, maar weer geen verbinding.

Donderdag
Tijdens het uit de garage rangeren klapt de spiegel tegen de muur, maar schade is nauwelijks te zien. We vorderen goed en worden vlak voor Santiago de Cuba op de snelweg aangehouden. In plaats van de plaatselijke maximum snelheid van 40 reden we minstens 110. Bord moet geblokkeerd zijn door een vrachtwagen, want daar letten bestuurder en bijrijder altijd zeer goed op. Na een vermaning (volgens hem reden we minstens 80 door deze goed Engels sprekende agent mogen we doorrijden.  We kunnen de straat lastig vinden en nemen een oudere man mee om de weg te wijzen. Deze is echter nauwelijks te verstaan en moet zelf ook 3 maal de weg vragen. Terwijl hij dit doet vraag ik het aan iemand anders zodat we het zelf ook weten en hem gelukkig niet meer nodig hebben. Lastige was dat veel straten dubbele namen hebben. Uiteindelijk bleken we er 100 meter vanaf gezeten te hebben toen we de man vroegen mee te gaan. De casa van Martin is vanavond vol maar de andere avonden is er ruimte. We slapen dan ook een nacht ergens anders. We rijden achter zijn zoon aan maar blijkt maar 50 meter verder te zijn. Oudere mensen, maar we hebben een eigen verdieping. Helaas maar 1 badkamer. We gaan de stad in en beginnen op het dakterras van het hotel. Mooi uitzicht, maar gammele lift. We lopen via een oude wijk naar de haven, maar dat stelt weinig voor. Terug in het centrum gaan we naar de casa de Trova, soort muziekcafe. Aardige muziek. Tamara en Wendy komen er nu achter dat de paar geplande dagen aan het strand bij Playa Coco zonder Cubanen zijn, omdat ze geen toegang krijgen. We willen dan ook kijken of we naar Santa Lucia kunnen gaan. Via Martin proberen we hotel te reserveren.

Vrijdag
We halen de bagage op en gaan naar de casa van Martin. Wanneer we de weg naar de bank vragen meldt Martin dat we bij hem kunnen wisselen. Hij kan direkt 600 euro wisselen. Ook hij heeft het niet slecht, zoals volgens mij vele casa eigenaren. We gaan via een mooie bergweg naar het nationaal park ten oosten van Santiago de Cuba. Via een lange trap is de top te bereiken. Mooi uitzicht. Daarna door naar het strand. Auto wordt weer bewaakt. Er zijn veel Cubanen omdat de bus hier stopt. We huren strandstoelen en genieten van het strand. Alexander is binnen roepafstand en regelt voor ons drankjes en kokosnoot met rum (behalve voor Bob Ronald). Heel heet. We gaan rond 5 uur terug omdat we om 6 uur salsa les krijgen van de dochter van Martin. Heeft haar man meegenomen maar deze maakt het meer lastig dan makkelijk. Niet alle Cubanen kunnen dus salsa dansen   Zeer inspannend. Er gaat 6 liter water door. Haar conclusie is al snel dat ik geen ritme gevoel heb. Kan ik niet ontkennen. Eten daarna wordt opgediend door rare vrouw maar wel lekker. Normale hoeveelheden. Tijdens heftig overleg worden de plannen gewijzigd om nog dag naar Trinidad naar te gaan. Doordat alles voorspoedig gaat hebben we eigenlijk paar dagen over t.o.v. oorspronkelijke planning. We gaan naar een andere bar toe, los dos hermanos (de 2 broers). Leuke muziek door grote band. Wanneer het rustiger wordt schuift de band op en komt tussen de tafels in staan. 2 uur naar huis.

Zaterdag
Antenne van de auto is weg, maar deze blijkt in het bezit te zijn van onze avond bewaker van de auto. Toch alvast maar terug vragen voordat we het vergeten. We gaan naar het fort El Morro aan het begin van de baai naar Santiago de Cuba. Indrukwekkend fort in goede staat. Na afloop nog even wat drinken in een restaurant bij het fort. Bij regen loopt het water al snel door het rieten plafond.

We gaan terug en toepen weer in het hotel, maar nu op de begane grond. Gaan naar andere bar in de avond.

Zondag
Het eerste strand lijkt zeer druk omdat het weekend is. We zoeken een ander strand, maar 1e is niet toegankelijk voor westerlingen (omgekeerde situatie) en 2e ziet er niet goed uit. Dus maar terug naar ons bekende strand. Rustiger dan gedacht, maar met elke buslading wordt het wel drukker. We zijn allemaal goed gekleurd door het strand van 2 dagen eerder en nemen dus maar parasols erbij. Alexander heeft ons ook weer snel gevonden. Wanneer het rond 15 uur gaat regenen gaan we terug. Ik probeer internet te vinden, maar eerste locatie geen toegang en bij tweede mogelijkheid in een hotel zijn er 3 wachtenden voor 1 PC. Dan maar toepen Avond gaan we niet weg, omdat we volgend dag ver moeten rijden.

Woensdag
Om 7 uur al ontbijt. Paar kilometer buiten de stad stoppen we bij een oude suikerplantage. Hier werden vroeger de slaven in de gaten gehouden via een grote uitkijktoren. Mooi uitzicht. Je ziet ook overal de spoorlijnen lopen die vroeger werden gebruikt. In de middag hebben we een korte stop in Sancti Spiritus. Klein dorpje met als enige attractie een oude brug met terracotta bogen. Bij een hotel drinken we cola en koffie en gaan meteen verder. Nog wel even tanken want minder dan de helft vol.
In Camaguey weg weer lastig te vinden. We volgen een fietser die ons naar het adres brengt. Hier wacht onze gastheer al. Casa is vol maar kent wel andere casa. Ziet er goed uit en heeft een garage. Na het eten even de stad in, maar daar is niets te beleven.

Maandag
Trinidad is slechts 2 uur rijden. We slapen bij casa Barbara. We gaan eerst naar de souvenirmarkt. Trinidad is erg toeristisch met ook bussen en groepen van Shoestring. In het museum beklimmen we de toren voor een uitzicht over de stad. Regent helaas. Op elke verdieping van de toren verkopen ze T shirts. Bovenin betaal je voor hetzelfde shirt het meeste (2 maal zoveel). Kopen dus maar paar shirts op onderste verdieping

In een modern kantoor is een internet cafe. Met een kraskaart kan je gebruik maken van 1 van de 5 computers die volgens mij allemaal 1 analoge lijn delen. Gaat zeer langzaam. Na 2 uur paar regels op weblog kunnen plaatsen voor 10 euro. Stop er daarna ook mee. Dat zijn 8 cocktails

Na het eten gaan we naar de Casa de Musica. Is buiten op een groot terras met trappen. Door de regen begint de band later, maar hebben we gelukkig wel een (natte) tafel. Leuke muziek en er wordt goed gedanst. Dames worden vaak gevraagd en komen nauwelijks aan drinken toe.

Dinsdag
Tamara en Wendy worden met een paardentaxi opgehaald voor een paardrit naar een waterval. Rosemarie en ik gaan met de auto naar nationaal partk Topes de Collantes. 17 km slingeren door de berg bevalt me goed. Met 2-en trekt de auto dat wel. Eindigt bij een raar militair vakantie complex??
Bij grote slagboom moeten we entree betalen en daarna steil naar beneden. Onderaan mini parkeerplaats met bewaking door oud vrouwtje bij begin van de wandeling. Het is warm en na uurtje komen we bij mooi meer met waterval. Water is zeer lekker. Maak nog een foto voor een Duitser met een camera die je nog moet doordraaien. Dat is wat anders dan een digicam. Terugreis is zwaar door de warmte. Op een prima plekje verkoopt een man bananen van eigen plantage. Kunnen met lokale valuta betalen. Tijdens het eten slaat hij de vliegen en muggen weg. Daarna zijn we toch snel bij de auto en begint het te hozen. Man bij slagboom komt liever niet naar buiten, maar laat ons toch door. We komen half uur te laat thuis, maar Tamara en Wendy zijn er nog niet en komen pas anderhalf uur later. Ze moesten schuilen voor de regen. Kan ik mooi nog even Internetten. Is nu wel rustiger (overdag) en gaat ook stuk beter.

We gaan naar het strand (peninsula Ancon) op 10 km rijden. 1e stuk is zo te zien alleen voor locals en heeft dan ook geen zand. De volgende is beter met alleen zand en een leuk barretje. Ik ben de enige die het water ingaat. Van de hele menukaart is eigenlijk maar 1 item te bestellen. We toepen wat en gaan terug naar Trinidad. Ik koop voor Ester mooie armband en halsketting. Daarna gaan we naar een bar met eigen drankje op basis van honing (en alcohol . Leuke muziek . Toepen.Na het eten bij Barbara gaan we weer naar de Casa de Musica. Muziek valt tegen. Veel traditionele dansen. Na de regen hebben we weer een tafeltje vooraan, zodat we makkelijk de dansvloer op kunnen. Er wordt veel gedanst en soms prive les gegeven. Jong en oud kan hier dansen, maar de Cubanen die het niet kunnen zie je hier waarschijnlijk ook niet.

Zaterdag
Gaan via de snelweg. We worden geattendeerd op onze banden. Blijkt dat onze velg beetje los zit. Schiet goed op. Alleen onderlangs doorsteken bij Havana lastig. Minstens 3 maal moeten vragen maar uiteindelijk toch de goede snelweg gevonden. Onderweg lunch langs de snelweg. Pizza en hamburger. Smaakt goed. Ondanks dat alle straten genummerd zijn toch lastig om de casa te vinden die voor ons gereserveerd was. Uiteindelijk achter fietser aan en deze brengt ons direkt naar Pepe. Mooie en luxe casa. Na het registeren gaan we door naar het strand. De auto wordt bewaakt. Druk met Cubanen. Zitten vooral in het water met een fles rum in de hand. Er staan veel tenten die je kunt huren. Het water is erg warm, zeker 32 graden. Wanneer het gaat regenen gaan we maar terug.

We krijgen kreeft. lekker, maar beetje droog. De salsa variant is lekkerder met een sausje erbij. Na het eten gaan we de stad in. Bij de eerste disco zeer druk maar alleen voor koppels. Een aantal Cubanen nemen ons mee naar een buiten-disco aan het water. Kopen zelf ook een fles rum en wat cola en kunnen mixen. Muziek valt tegen. Onze vrienden vertellen openhartig over hun leven. Zo mogen ze niet zonder reden familie bezoeken en moeten ze zich dan meteen melden bij de wijkcoordinator. Bezit van een auto en motor is niet toegestaan want onnodig luxe. Boven een bepaald bedrag wordt dit in beslag genomen want zoveel geld kan niet op legitieme wijze verkrijgen zijn. Kort samengevat zijn ze niet tevreden met de bepekte vrijheid. Na sluiten gaan we naar de Malecon. De boulevard aan het water van de haven is erg druk. Na nog een drankje ga ik met Rosemarie naar huis want voel me helemaal niet goed. In het donker casa direct teruggevonden.

Zondag
Ik blijf ziek thuis, terwijl de dames naar schiereiland Punta Gorda en fort gaan. Bezoeken daarna nog begraafplaats en centrum Cienfuegos. Ik word verzorgd door El Doctor Pepe. Ik blijk 39 graden koorts te hebben. Dat verklaart ook de spierpijn en de hoofdpijn. Logisch eigenlijk. Tijd om met Pepe te praten. Hij heeft het luxe en is al paar maal in Spanje geweest. Heeft ook Ipod maar batterij snel leeg. Blijkbaar ook Internet maar lukt me niet om duidelijk te maken dat ik dat wel eens wil zien. Volgens mij heeft hij nu door een storing geen toegang (no entrada). Ik neem alleen water en thee en eet niet mee.

Vrijdag
na veel aandringen wil Joel me man tot man vertellen wat hem dwars zit. Hij had het idee dat Tamara een grapje over hem maaktte de avond ervoor. Nenita gelukkig niet zo humeurig en heeft zelfs onze bergschoenen schoongemaakt. We zijn precies om 10 uur bij het verkeerslicht en Frank is er ook. Na 3 maal vragen weet hij de tabaksplantage te vinden. Geen planten te zien omdat het geen seizoen is. Krijgen wel uitgebreide rondleiding en uitleg. Hoe herken je een goede sigaar?

• bij rollen kraakt deze
• bij blazen voel je deze groter worden
• er vallen geen stukjes uit bij verticaal houden
• relief op zegel

We proeven onze eerste sigaren. Niet zo vies als ik had gedacht! Kopen er ook een stel voor thuis.

We gaan door naar Pinar del Rio. De door Nenita besproken casa is vol, maar kunnen bij zijn vader in de casa. Volgen hem in oude auto. Goede kamers. Gaan daarna de stad in om geld te wisselen. Aan het loket is er onduidelijkheid dus ik vraag na wat er aan de hand is. Blijkt dat je maar met 1 persoon bij de balie mag staan. We staan er nu met drie- en

Korte en forse regenbui maar snel daarna de weg al weer droog. Iedereen schuilt even en gaat daarna weer verder. Gaan daarna door naar een liquer fabriek van guave vruchten. Lekker. Kopen paar flessen en gaan naar soort McDonalds. Bevroren broodjes met kaas en vlees uit de magnetron zijn niet echt lekker. Daarna toepen bij een buitenplaats.Avondeten is weer goed.